гуляць я словамі спрабую... у нейкі момант пачынаю ўспамінаць... пра тое, пра таго, пра тую... што не далі мне некалі апошняй зданню стаць... А словы , ці учынкі паспрыялі, ці лёс мяне на шлях такі паставіў ... ні ўправа мне, ні ўлева... аніяк... прамая лінія... клубок каціўся з нітак Арыадны... ледзь пасьпявала я... І не парвалась нітачка, глядзі ж... Нясці мне да канца жыцця свой крыж...
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.