Усё болей хочацца чытаць па- беларуску ... Пісаць таксама... хоць і пра раку Тунгуску. А лепш пра Нёман, Щару ці Дзвіну, пра Свіслач, што не вельмі і ў дліну. Пра берагі , што родныя заўсёды, пра вёскі, што абапал некалі былі, а зараз зніклі, як няшчасныя анёлы, што Беларусь , здаецца, ужо пакінулі.
Вяртайся ўжо настрой мой пазітыўны! Знікай той кагнітыўны дысананс, што закапаў амаль усіх па пояс нас! Бо нечага ўсё чакаем!
Жаданне ёсць - бяры! ТЫ гаспадар у сваёй краіне!
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.