Такія жарсці вось ... Ісці мне на авось ці пралічыць наступстваў вынікі ...Так цяжка нешта мне далося ўсё... спакой, адсутнасць збэшчанага нерва, вялізны , плённы клопат , на выхадзе- хлусня, лухта, паклёпы, надзеі толькі хвост маленечкі тырчыць, як на градзе ўжо морква позняй восенню . Шкадую, што не ішла наперакор парадам сябраў з досьведам... Свой шлях праходзім мы заўсёды самі ...Хто б што не абяцаў, на жаль
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.