Ля возера - перевод на белорусский
http://www.stihi.ru/2014/06/24/552
Зноў шчыміць, зноў суцяшае душу
Возера начная благадаць.
Мне б з сабой адну часцінку ўзяць,
Прыгажосць не крану, не парушу.
Папрасіць куток у берагоў
І застацца на досвітку рана,
Звязаным павязкаю духмянай,
Вытканай з вясёлкавых лугоў.
На досвітку я гарачым целам
Шчасця поўнага ўдыхну глыток,
Каб заснуць я пры красе не мог
В смузе ранішняй, у ложку белым.
Зачарпнуць бы мне, са дна дастаць
Тое, што шчыміць і грэе душу.
Я спакой не крану, не парушу
Возера святую благадаць.
Свидетельство о публикации №116022306876
http://drive.google.com/file/d/1z9Bq0oQV6RwyFQtZhXS5vqsxXImn28Tc/view?usp=sharing
http://stihi.ru/rec.html?2026/03/07/19579
Горелик Олег 07.03.2026 17:43 Заявить о нарушении