Дожджык маладзенькi

Дожджык маладзенькі
Ціха зазвінеў,
І замоўклі птушкі,
Слухаючы спеў.

Працягнуў дождж струны
З Неба да зямлі
І крануўся сумна –
Гукі паплылі.

Імжыць і шкадуе
Ад людзкіх грахах,
Ен зямлю пястуе
І маленькіх птах.

Слухаюць, кімараць
Дрэвы і зямля
І аб сонцы мараць,
Каб узышла ралля.

Ад зямлі да Неба
Дожджык тчэ любоў,
Каб акраец хлеба
Бог паслаў ізноў. 


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →