Намешана ў галовах нашых ...адна мо засталася каша ...замест мазгоў, і звіліны спрасьціліся...зрабілісь проста палкамі... такі вось лёс...пакуль не згубішся ў жыцці, датуль яго не знойдзеш...піхае роспач на ўчынкі, якія нас раней палохалі. Я спадзяюся, так і будзе, мы знойдзем заўтра сваю згубу... Калі ўсе скончым енчыць... зранку... за сняданкам
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.