Ага… Iмгненнi…
Пра клімат, тыпу… Ды, неслухмЯны!
Размовы нейкія… Пустыя словы!
Дзярмо ты проста – за сабою:
Не палянуйся – каб прыняць!
---
Падае сьнег, сняжынкі раняе…
Дзень іх распусціць – у галалёд пъратварае.
ЛУжынкі лёдам пад ногі – нам кОўзацца…
Зад ты шануй свой, каб чуць меньш ды бОлю бы.
Вочы ты ў Неба – смугою туманы…
Зорак не ўбачыш – адно пакрывала.
Гэта – «Сусветнае пацяпленне» (Я плАчу!)…
Год ці другі – «Будзьма сеяць бананы!». МЫ!
Першы снег
© Copyright: Андрей Шабалинский, 2015
Свидетельство о публикации №115120400962
Свидетельство о публикации №115120400962
Рецензии