Ну вось, душа з прыродай святкуе!
Прыход твой абвяшчае ўсе вакол.
Падобна ты на душэўны клімат, а ён спрабуе
Каб свет сонейка да мяне дайшоў.
Усе прадчуванні і надзеі разамкнуліся,
На радасць спадзяванням маім.
І што дагэтуль драмала - ажывілася,
Пад светлым заступніцтвам тваім.
А сэрцу майму, суцэльнае замілаванне,
Куды ні глянь, твая палітра шле.
Шчодрая ты на прыгожае бачанне,
Калі закатам вогненным ідзеш да мяне.
Шкада, што прысутнасць твая ўсё ж
Не зможа даўжэй тут падоўжыцца.
І хуткабежны час свята ў душы,-
Мне не паспець ім нацешыцца.
Калі аддаўшы апошні абавязак прыродзе,
Аддасі ты ў шчаслівым сне сябе,
Я зноў, знаходзячы мару ў палёце,
З сумотай буду чакаць цябе.
(Хацько Максім 15.09.2015)
Светлая восень душы
© Copyright: Макс Хот, 2015
Свидетельство о публикации №115091705854
Свидетельство о публикации №115091705854
Рецензии