Пайсц з гэтага свету

Мне абрыд гэты свет,
Мушу з ім развітацца
І пайсці па сцяжынцы,
Што вядзе ў Нябыт.
Там чакае спакой,
Там не трэба спяшацца,
Там – свае, не чужынцы,
Кожны з кожным там квіт.

Не чуваць сварак там,
Галашэння і стогнаў,
Цішыня навакол
Аксамітам вісіць.
Адпачне там душа.
Ды, баюсь, што нядоўга:
Адпачыўшы, ёй, пэўна,
Зноў захочацца жыць.
5/09/02


Рецензии
На это произведение написаны 2 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.