А думаю я ўсё аб тым жа... Як мне дажыць да справядлівай помсты грымзе, што столькі год, не маючы сумлення, ламае лёс нам, пакаленню ў пакаленне. То бок, настане такі дзень ці не, калі ўбачу я ў кайданАх яе? Галодную, прыбІтай лёсам к долу, без пэўнае медычнай дапамогі, без перспектыў з-за кратаў выйсці пры жыцці...і чуць, як ад адчаю вые... вые ... і , нават, томік Чэхава не бачыць у руках у гэтай гідкае мадам...
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.