У будучынi я лiст
Нібы ў дзяцінстве зноў,
Ты пачуй мой крык,
Я без намеру злога.
Я як з дрэва ліст,
Прызямлюся на такіх жа,
Ды паслухаю свіст
Усіх пявучых ды іншых ...
Пагляджу на сасну,
Можа вавёрку ўбачу.
Думаю ня спугну.
Нікога не пакрыўджу.
У невядомым годзе,
Не парушыўшы вета,
Усё непрыкметна сыдзе.
Нават памятаць не трэба.
Максім Хацько 09.06.2015
Свидетельство о публикации №115061106555