Цябе, узлятаючы ўвысь, шпурнулі.
Цябе, цалуючы, праклянулі.
Цябе ў разгубленыя пачуцці.
Цябе ж накшталт, але ты пусты.
Табе і шанцу не давалі.
Табе ў вочы не тое сказалі.
Табе хацелі прымацаваць.
Табе, але ты ім смог прабачаць.
Ты жа, не моцна звяртаючы,
Ты сціснуўшы зубы баронячы,
Ты проста даў ім усвядоміць.
Ты выбар, як яго прыняць.
Яны спачатку ў грудзі стукалі.
Яны зламалі, раскідалі.
Яны раздумаўшыся напрыканцы.
Яны сябе, яны не ты!
Мы агледзеўшыся разумелі
Мы шчаслівыя, мы гэта ведалі
Мы адразу ты, а ты дабро.
Мы разам робім яго.
(Хацько Максім 04.06.2015)
Цябе, табе, ты, яны и мы
© Copyright: Макс Хот, 2015
Свидетельство о публикации №115061106529
Свидетельство о публикации №115061106529
Рецензии