Жыццё сабе
Мае прызнанні толькі мне.
Свае загоны і ўсе бзікі,
Яны мае, я іх не выкіну.
І ўсе тыя думкі, што побач біліся.
Вы праслухалі, вы іх забыліся.
І хто годны быць радам?
Са мной не магчыма супрацівіцца перашкодам.
У свеце нікчэмнасці жывеце,
Ходзіце і самі сабе вы хлусіце.
Не жадаеце ведаць праўду,
Марыцца толькі пра заўтра.
Вы пра сёння забыліся.
Калі апошні раз на рукі прыглядаліся?
Вы не расплюшчыце вочы, я гэта зразумеў.
Потым свет вас не ўспомніў.
Што вы пакінеце пасля сябе?
Ірвяце душу, плоць падпальваючы на сабе
Прарываючыся праз вашу цемру.
Я па паветры хутка пайду.
(Хацько Максім 01.06.2015)
Свидетельство о публикации №115060203020