Пачуццё
Непадзельным і недарэчным,
Можа быць салодкім і пахвальным,
Стаць бясконцым і нават віртуальным.
Многія ўсвядомілі на поўную,
І здабылі мару новую,
А той, хто толькі краем падышоў,
Патаптаўся і міма прайшоў,
Мне іх шкада, мінулых кудысьці, навошта.
Сябе не знайшлі, бо гонар не крануты на нешта,
На тое пачуццё, што жыць прымушае іначай,
І пераадольваюцца ўсе няўдачы.
Ёсць багата спакус на гэтай планеце,
Але цьмянеюць яны перад пачуццём вось гэтым,
Яго немагчыма разумець і не заўважаць
Магчыма толькі проста, вось так – прыняць.
(Хацько Максім 28.05.2015)
Свидетельство о публикации №115060203000