Скажу адно я! Час мяняе нас! Ніколі не пісала вершы. У 2010 -ым быў мой першы ) Не ведала, што атрымаецца пісаць свой супраціў радкамі вершаванымі. Але настала вось пара, калі замЕст у кішэні дулі пішу памфлеты. У гэтым мая сіла, мабыць, ды й ратаванне ад бязмернай скрухі. І на жыццё сваё не жалюсь. Мне проста крыўдна вельмі... вокны нам закрылі жалюзі... улада, таці па злачыннай волі, сабе намалявалі долю... маёй, у тым ліку, хвораю крывёю ...і Беларусь ушчэнт заганілі. На што хапае моцы, так змагаюся )Каб моцна так яшчэ не банілі... )))
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.