Мои вилы

Скажу адно я! Час мяняе нас! Ніколі не пісала вершы. У 2010 -ым быў мой першы ) Не ведала, што атрымаецца пісаць свой супраціў радкамі вершаванымі. Але настала вось пара, калі замЕст у кішэні дулі пішу памфлеты. У гэтым мая сіла, мабыць, ды й ратаванне ад бязмернай скрухі. І на жыццё сваё не жалюсь. Мне проста крыўдна вельмі... вокны нам закрылі жалюзі... улада, таці па злачыннай волі, сабе намалявалі долю... маёй, у тым ліку, хвораю крывёю ...і Беларусь ушчэнт заганілі. На што хапае моцы, так змагаюся )Каб моцна так яшчэ не банілі... )))


Рецензии