Цячэ жыццё маё, як рэчка, што ссохла ўжо амаль ушчэнт, і вілы, што стаяць пад печчу, ўжо саржавелі мо - абое мы жывыя ледзь... Не прашыбе бізун таго таўстога бервяна, пакуль народ увесь не паўстане... Малюнак невясёлы ...так, але надзея ў мяне яшчэ жывая, і марыць я не перастала, наперадзе я змены прадчуваю... не можа доўга заставацца так... смятана ў масла збітая, а жаба здохла, і на паверх заскочыла ізноў гнілая цвіль, не вытрымала сэрца ў нямоглай, калі ўбачыла, што нарабіла... так і народ, які за працай... не бачыў, хто дзяліў яго падаткі, застаўся ні пры чым...крычыць, галосіць ... бы нямы... Пакуль не чуюць, бо пануюць граблі, але складуцца думкі ў патрэбны пазл, і падаруе лёс мне здзейсненую марую. Хай будзе так!
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.