Гледзячы вышэй,
Дыхаеш цішэй.
Чакаеш свой адказ,
А яго няма для нас.
Усё зачынена
І ў камору схавана.
Няма месца ні для чаго
І паралельна да ўсяго.
Расплюшчы вочы, адкрый мне душу,
Адкрый усе дзверы, разарві ўсведамленне,
Супакой твой целам не парушу.
Змяні сваё свету разуменне.
У кожным кроку пустэча,
У кожным удыху пыл.
Галоўнае з чысцінёй душы сустрэча.
Адкінь у бок свой кастыль.
Устань і ідзі на сустрач ветру,
Зруйнуй перашкоды, узбуры спакой.
І толькі дагараючы ў агні і астываючы ў попеле,
Ты зможаш з гонарам сказаць, што жыццё адстой.
(Хацько Максім 14.05.2015)
Устань i iдзi
© Copyright: Макс Хот, 2015
Свидетельство о публикации №115051502529
Свидетельство о публикации №115051502529
Рецензии
Я, напрыклад, не магу сказаць з гонарам пра адстойнае жыццё. З сумам, з болем, з адчаем ... неяк так )
Светлая Две Тысячи 10 19.05.2015 12:20 • Заявить о нарушении
Светлая Две Тысячи 10 19.05.2015 12:20 • Заявить о нарушении