Узлятаючы ўвысь, шпурнулі.
Цалуючы, праклянулі.
І ад разгубленасці сумота.
Вакол зашмат скота.
І шанцу не давалі.
У вочы не тое казалі.
Хацелі прымацаваць,
Але ты ім смог прабачаць.
Бо, не моцна звяртаючы.
Сціснуўшы зубы баронячы.
Ты проста даў ім усвядоміць
Твой выбар, як яго прыняць.
Спачатку ў грудзі стукалі
Усё зламалі, раскідалі.
Адумаліся напрыканцы,
Зрабілі сябе тваім.
Агледзеўшыся, унікалі.
Шчаслівыя гэта ведалі.
Зараз толькі ты, а ты дабро,
Мы разам робім яго.
(Хацько Максім 16.04.2015)
Зварот да дабра
© Copyright: Макс Хот, 2015
Свидетельство о публикации №115042206309
Свидетельство о публикации №115042206309
Рецензии