Муляж жыцця, а не жыццё...такое нецікавае быццё... гляджу,народ у палітычным забыцці... а мне самой....ці трэба мне забыць... пра мару, лашчу што гадоў ужо трыццаць... Так, я ізноў пра тое, як цікава стала жыць пасля перабудовы, як брэжнеўскі савок сканаў... але пакуль не атрымалася. Дык што ? Не марыць, спадары?
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.