Выжыць- гэта яшчэ не усё
Турбот мо цэлы рот... мы як краты, што па вясне ізноў нарыюць сонм хадоў, знайсці каб карані ад жыта, ну, ці батву ад буракоў- усё , у казцы знакамітай як. Вылазь ужо на паверх, непаважаны ўладай вернік, і атэіст, што упіваецца сваім нявер'ем! Даволі нам сядзець пад венікам, у кутках, у заняпадзе вечным! Бо будзе, як тады... у 2010 -ым... абмануць ды яшчэ і зняважаць!
© Copyright: Светлая Две Тысячи 10, 2015
Свидетельство о публикации №115040502543
Свидетельство о публикации №115040502543
Рецензии