Свядомасцi напасць
Свет праўды, міг хараства.
Родныя твары і хваляванні,
Лёсу крыўды і пачуцця.
Мы прабягаем свае гады,
Лёс мы выбралі свой.
І ўсё спяшаемся, спяшаемся куды?
Ідзі, на месцы не стой.
Прабачце, прашу я вас
Я не змяняю ўсведамленне.
Я змяняю час, і толькі зараз –
Змяняю на нешта новае.
Я працягваю яго змяняць.
Быццам бы гадзінніка стрэлкі.
Гэта такая свядомасці напасць
Душэўная ў калекі.
Гэта не толькі жаданне.
Усё больш і больш запалу.
У кожным з нас бяздонне,
Раздвоеных ад лёсу удару.
(Хацько Максім 04.04.2015)
Свидетельство о публикации №115040500232
Александр Русский 2 07.04.2015 13:53 Заявить о нарушении