Свядомасцi напасць

Што наша жыццё? Адны імгненні,
Свет праўды, міг хараства.
Родныя твары і хваляванні,
Лёсу крыўды і пачуцця.

Мы прабягаем свае гады,
Лёс мы выбралі свой.
І ўсё спяшаемся, спяшаемся куды?
Ідзі, на месцы не стой.

Прабачце, прашу я вас
Я не змяняю ўсведамленне.
Я змяняю час, і толькі зараз –
Змяняю на нешта новае.

Я працягваю яго змяняць.
Быццам бы гадзінніка стрэлкі.
Гэта такая свядомасці напасць
Душэўная ў калекі.

Гэта не толькі жаданне.
Усё больш і больш запалу.
У кожным з нас бяздонне,
Раздвоеных ад лёсу удару.

(Хацько Максім 04.04.2015)


Рецензии
Жывем сабе паціху, ды философствуем. Спадабалася.

Александр Русский 2   07.04.2015 13:53     Заявить о нарушении