Мая душа
Усё памятае, любіць, беражэ,
Усё, што страчана вайной,
З надзеяй у сэрцы толькі жыве.
Яна адчайна да болю,
Да выцця дзікага ў начы,
Сціскае кулакі і ныюць
Усе раны ...
Не маўчы-крычы!
Ты біся галавой аб сценку,
Здзіраючы скуру з пальцаў рук,
І стой, рыдаючы на каленях,
Ня вынесшы апошніх мук.
(Хацько Максім 26.03.2015)
Свидетельство о публикации №115040207061