Прусак Таракан, Сярожа Серёжа, Мелодыя кахання Мел
/Байка/
27 сакавіка 2003 года
21 гадзiна 09 хвілiн
Па падлоге паўзе прусак,
Я яму: та, та, та...
Ён вусамі варухнуў,
Знізу на мяне зірнуў.
Паглядзеў, расставіў ножкі
І гатоў напасці з кропкі!
Але не ведаў вусаты прусак,
Што і я не слабы, а важкі хлапчук.
Прусак схамянўлся, галавой паварушыў,
А пасля з усяе моцы пабег на мяне!
Я ўбачыў, як бяжыць прусак вусаты,
І крычу яму: пастой!
А то будзе табе – тарам, тарам…
Прусак не зразумеў,
Мой наказ сур’ёзны!
І бяжыць, як мае моцы,
Па падлозе кватэрнай.
Але, дзе там, не паспеў дабегчы
Прусак вусаты – неразумны!
Перад ім апынулася ножка хлапчука,
Прусак не зразумеў, што да яго ўжо прыйшоў
Той тарам, тарам…
*********
Сутнасць байкі гэтай такая:
Трэба слухаць хоць часам!
Таракан
/Басня/
27 марта 2003 года
21 час 09 минут
По полу ползает таракан,
Я ему: та, та, та…
Он усами шевельнул,
Снизу на меня взглянул.
Посмотрел, раздвинул ножки
И готов напасть он с точки!
Но не знал усатый таракан,
Что и я не слаб, а сильный мальчуган.
Таракан встрепенулся, головой пошевелил,
А потом со всех сил побежал на меня!
Я увидел, как бежит таракан усатый,
И кричу ему: постой!
А то будет тебе – тарам, тарам…
Таракан не понял
Мой наказ серьёзный!
И бежит сколько есть сил
По полу квартирному.
Но, увы, увы, не успел добежать
Таракан усатый, глупый!
Перед ним оказалась ножка мальчугана,
Таракан не понял, что к нему уже пришёл
Тот тарам, тарам…
*********
Суть всей басни такова:
Надо слушать хоть иногда!!!
Сярожа
/Прысвячаецца майму сябру С.П. Шчытніковічу/
27 красавіка 2003 года
01 гадзіна 27 хвілін
Мой сябар, мой лепшы сябар – Сярожа!
Яго я ведаю многа дзён і год.
Калі яму было сумна або журботна,
Ён да мяне прыходзіў, і мы з ім дзяліліся
Сваімі ўражаннямі і гутаркамі аб жыцці!
Парою мой сябар Сярожа
Быў імпульсіўны і пануры.
Калі яго нехта проста крыўдзіў,
І ён зноў да мяне ішоў,
Каб са мной падзяліцца сваімі клопатамі і нягодамі.
І, як заўсёды, Сярожу я мог выслухаць,
Парою ён гаварыў аб усякай хлустасці.
А яго ўсе слухалі і задумваліся,
Якім ён стаў сур’ёзным і разумным чалавекам,
Мой сябар, цудоўны, пасталеўшы, Сярожа!
Серёжа
/Посвящается моему другу С.П. Щитниковичу/
27 апреля 2003 года
01 час 27 минут
Мой друг, мой лучший друг Серёжа!
Его я знаю много дней и лет.
Когда ему было грустно или скучно,
Он приходил ко мне, и с ним делились мы,
Беседуя о впечатлениях своей жизни.
Порой мой друг Серёжа
Был импульсивен и угрюм,
Когда его кто – то просто изводил.
И он опять шёл ко мне,
Чтоб вновь со мной поделиться своими проблемами и невзгодами.
И, как всегда, Серёжу я выслушивал,
Иногда он говорил о всякой ерунде.
А я его все слушал и задумывался,
Каким он стал серьёзным и умным человеком,
Мой друг, прекрасный и повзрослевший, Серёжа!!!
Мелодыя кахання
03 траўня 2003 года
23 гадзіны 19 хвілін
Я ў сэрцы музыку нашу,
Калі цябе я бачу і кахаю.
Я ў сэрцы музыку нашу,
Яна гучыць, гучыць толькі для цябе!
Гучыць мелодыя кахання,
Для дзяўчат, жанчын і матуль.
І гук мелодыі гэтай цудоўнай
Разносіцца па куткам зямным,
Мелодыя, мелодыя кахання!
У душы мелодыя гучыць,
А я пяю для любых, мілых і каханых
Тую песню, тую малітву – серынаду,
Якая нясецца кудысьці
Па планеце цудоўнай – Зямля!
Мелодия любви
03 мая 2003 года
23 часа 19 минут
Я в сердце музыку ношу,
Когда тебя я вижу и люблю.
Я в сердце музыку ношу,
Она звучит, звучит только для тебя!
Звучит мелодия любви
Для девушек – женщин и матерей.
И этот звук мелодии прекрасной
Разносится по уголкам земным –
Мелодия, мелодия любви!
В душе мелодия звучит,
А я пою для дорогих и милых, для любимых
Те песни, те молитвы – серенады,
Которые несутся куда – то
По планете прекрасной Земля!
Свидетельство о публикации №115033110623