Усiх тых хто бiуся
Тварам па сценах,
А тых хто здаўся
Іглой па венах,
Тых хто не здаўся
Ўсё жыццё забіваюць,
А ты смяяўся,
Цябе забаўляюць,
Твае падачкі
Для іх святое,
Але іх заначкі
Ніхто не схавае.
Жывыя трупы
Ідуць да кармушкі,
Я ведаю, бязглузда,
Але ім так лепей.
Паверыць у бога
І жыць у страху,
Хацець багата,
Усіх слаць нахер.
Пад звон устаць,
Пад свіст здохнуць,
Не бунтаваць,
Гэта так проста.
Навошта гэта,
Калі быць вольным
Нават не модна?!
(Хацько Максім 14.03.2015)
Свидетельство о публикации №115031705002