Зноў залежны ў паветры - блакiтны блакiт,
Бо патрэбны яму нярухомые воблакi.
Спачэнаецца ўсё. Усё што здолiць - балiць.
А вясна як дзяўчынка ў чырвонай вопратке.
Нiбы створкi - трапляе ў позiрк галлё.
Падабаецца некалькi здымкаў.
Зачыню инстаграм. Гэта ўсё - не мае -
Шлях замежны без доўгiх прыпынкаў.
Спачэнаецца колер. Змяняецца час.
Мы трапляем у другiя памеры.
I здаецца вясенее здекваецца з нас,
Дзе блicкочыць блакiт атмасферы.
блакiтны блакiт
© Copyright: Евгений Якимович, 2015
Свидетельство о публикации №115030511803
Свидетельство о публикации №115030511803
Рецензии