Сумна мне

Наступнае калі ...і што? Якой той моцы супраціў павінен быць, каб шкло разбіць з брані ілжы, таўсцее што ні дзень... І есць нам мозг і сэрца... з душы зрабіла папялішча... Мы жабракі ўжо...
Галосім моўчкі...
Не маем мы яшчэ той моцы, на жаль, бо ўжо і жыццё амаль прайшло, вазок надзей схаваўся недзе ў цемры ...ў бездані...ў ночы...


Рецензии