Салдату Перамоги

Прысвячаю дарагому тату Аляксандру.

Куточак  родны,  дарагі,
Багаты  на  падзеі.
Прайшла  віхура  тут  вайны,
Пакінуўшы  траншэі.

Спіць  на  чужой  зямлі  даўно,
Мой  слаўны  дзядзька  Міша,
А на  пагосце,  у  Міры,
Знайшоў  спачын  свой  Саша.

Я  буду  помніць  кожны  раз
Расказы свайго таты,
Бо  шмат  ён  зведаў  на   вайне
Агню, бяды і страты.

Прачнуўся  травень  на  дварэ,
Шапоча  сваім  лісцем,
А мне  балюча  на  душы,
Самотна  і  на  сэрцы.

І  зараз   ціха  я  іду
Да  Вечнага  салдата,
Сказаць   яму  пра  ўсё  хачу,
І   нагадаць  пра  Свята.

І  шэптам   гутарку  вяду
Пра  родную  хаціну,
Пра  Беларусь, сваю  зямлю,
Пра   мілую  Айчыну.

Ты  спачываеш  шмат  гадоў
Пад  гоман  хвой  і  соснаў,
А  птушкі  шлюць  зямны  паклон,
Байцу  і  пераможцу.
             
               
               
                30.04.2015