Там раслі пунсовыя вяргіні.
Я заўжды зрывала іх сабе,
Клала між старонак кнігі пыльнай,
Каб, будынак, помніць пра цябе.
А цяпер мільёны розных колаў
Апісалі стрэлкі і даўно
Аксамітныя старонкі з кволых
Кветак выпілі жыцця віно.
Я збару пасохлыя вяргіні,
Пакладу букецік на парог
І надыхаюся водарам палыну,
Пастаю на ростані трывог.
І яшчэ раз гляну на будынак,
Нібы на магілу мар былых,
І падумаю: “Але, магіла.
З тым букетам кветак нежывых”.
Там расли пунсовыя вяргини
© Copyright: Евгения Прокопчук, 2015
Свидетельство о публикации №115022204691
Свидетельство о публикации №115022204691
Рецензии
Замечательно, Евгений! Искренне, познавательно
Применил Ваши "пунсовыя вяргіні" в статье
Даль, сандалии и вяргиня, что общего? Солнце
http://proza.ru/2026/09/04/1636
С уважением
Сергей Курочкин 3 04.09.2026 19:59 • Заявить о нарушении
Применил Ваши "пунсовыя вяргіні" в статье
Даль, сандалии и вяргиня, что общего? Солнце
http://proza.ru/2026/09/04/1636
С уважением
Сергей Курочкин 3 04.09.2026 19:59 • Заявить о нарушении