I лячу на крылах...
У край свайго дзяцінства,
Каб спаткаць, прывеціць
Рэчачку Ушу.
І пабачыць хатку,
Хатку ля дарогі,
Прывітаць калыску,
Родную маю.
Многім пакаленням
Ты давала сілу,
Сагравала ласкай,
Песціла цяплом.
А цяпер ты сумна
Праціраеш вочкі,
І глядзіш журботна
Проста ўдалячынь
Колькі Бог адмераў
Жыць на гэтым свеце,
Буду помніць выспы
Жоўтага пяску,
І любіць сцяжннку
Босага маленства,
Дзе з гнязда ў вырай,
Вылецела я.
10.03.2014
Свидетельство о публикации №115021808668