Прывітала я цябе,
Родная хацінка,
Дзе ты песціла мяне
Рана ў дзяйінстве.
Выпраўляла мяне ў свет
Набірацца моцы,
І вяртацца да зямлі,
Да сваіх вытокаў.
Успамінаю часта я
Рукі свайго таты,
Які вёў мяне ў свет
Па зямельцы нашай.
Ён вучыў мяне любіць
Прыгажосць сусвету,
І цаніць людскі набыт,
Верыць чалавеку.
Не сустрэну болей я
Татку на падворку,
Не пачую галасок,
Такі блізкі, родны.
Мае слаўныя бацькі,
Тата і матуля,
Шмат вы зведалі ў жыцці
І нястач, і гора.
Хай атуліць вас зямля
Мяккаю прасцінкай,
А салоўка запяе
Тоненькай націнкай.
21.04.2014
Родная хацiнка
© Copyright: Ванда Курлюта, 2015
Свидетельство о публикации №115021408349
Свидетельство о публикации №115021408349
Рецензии