Воля
Моташна душы сярод абыякавых сцен,
Холад-клішэ, змярканне змен,
Яны за сталом спяваюць нешта пра сваю ўтульнасць
У сытую ноч да чорнага дня ...
Шэрая ноч, у вокнах дыміць світанак,
Сонца ўзыдзе, а можа быць больш не,
Ноч без кахання, пустыя паміж людзьмі масты,
Няма нічога, ёсць толькі ты ...
Воля, воля, так шмат, так мала,
Ты нам распавяла, якога мы роду,
Ні жыццю, ні смерці, ні хлусні не здаешся,
Як неба пад сэрцам у тузе маёй б'ешся ...
Цёмны пад'езд, яшчэ аднаго да дна,
Кроў на падлозе, кропля за кропляй у нас
У гэтай ночы яна - ірваная тая краіна
Зграбае попел астылых вачэй ...
Шэрая гаворка ў цёмным хворым акне,
Здацца і легчы, у шэрую ноч ўва мне,
Няма не магу, даруй, у мёртвае жыццё ўрасці,
Не, не яна ў гэтай жмені ...
Воля, воля, так шмат, так мала,
Ты нам распавяла, якога мы роду,
Ні жыццю, ні смерці, ні хлусні не здаешся,
Як неба пад сэрцам у тузе маёй б'ешся ...
Свидетельство о публикации №115020808895