Пад небам чорны дым. Пад дымам горад мой,
З іржой пад пластыкам, з бычьем і гапатой
Вакол натоўп людзей, на вуліцах бардак,
У іх тварах мне не разглядзець, хто сябар, а хто мудак,
Вакол мяне натоўп, але ведаю - я адзін.
Вада з крана мне нагадвае фармалін,
Паўсюль іржавы снег, і пад нагамі шлак,
Навушнікі каб заглушыць папсу, тупы блатняк,
Няма ноччу ліхтароў, туман і цемра,
І плачыць сернай кіслатой на даху хмара,
А горад з кожным днём становіцца ўсё злей ...
На лужынах блёкне вясёлка размазаных надзей,
У экранах мода, стыль, мэта ў жыцці і мара,
Вочы багатых і крутых, у якіх - пустата,
У тумане з'едлівы страх, па венах льецца ртуць,
І калі я ў пекле зараз, то ён, напэўна, тут ...
Горад
© Copyright: Макс Хот, 2015
Свидетельство о публикации №115020808868
Свидетельство о публикации №115020808868
Рецензии