Дождж

Перевод песни ДДТ - Дождь

Дождж, звонкай заслонай напоўніў неба травеньскі дождж ...
Гром, прагрымеў па дахах, параспужваў ўсіх кошак гром
Я адкрыў вакно, і вясёлы вецер раскідаў усё на стале -
Дурныя вершы, што пісаў я ў душнай і маркотнай пустаце

Грымнуў травеньскі гром, і весялосьць бурнаю, п'янліваю хваляй
Абліло. Эй, уставай-ка і паскачы ўслед за мной,
Выходзь на двор і па лужынах бегай хоць да самага ранка:
Паглядзі як носіцца смешная і святая дзятва

Кроплі на твары - гэта проста дождж, а можа - плачу гэта я,
Дождж ачысьціў ўсе, і душа, захлюпала, раптам размокла ў мяне,
Пацякла ручаём прэч з хаты да сонечных, някошаных лугах,
Ператварыўшыся ў пар, з ветрам паляцела да нязведаных, невядомых мірах ...

І прадставіў я: горад наводнены раптам вясёлымі людзьмі,
Выйшлі ўсе па дождж, хорам нешта спявалі, і скакалі, чорт вазьмі,
Забыўшыся пра сорам і небяспеку пасля з ускладненнямі захварэць,
Людзі пад дажджом, як салют, сустракалі гром - вясновы першы гром ...