Я клічу смерць стаміўшысь ад жыцця
Жабрацтва душаў убраных ў злата
Клятваў парушаных,што ў веры зіхацяць
Дзе подласць як нагода для наградаў
Дзе згвалатавана дзеваў чысціня
Дзе прыгажосцю назавуць агіду
Дзе праўдай чыстай прадстае хлусня
І моц бяссільная не падае і віду
Дзе ў мастацтва звязаны язык
Кіруе дурасць з выглядам вучоным
Дзе шчырасць клічуць глупствам кожны міг
Дабро як раб у лютых зла законах
Са смерцю я гатовы да спаткання
Но як пакінуць тут свае каханне
Сонет 66. Уильям Шекспир. Бел
© Copyright: Кирилл Свидельский, 2015
Свидетельство о публикации №115020200148
Свидетельство о публикации №115020200148
Рецензии