Ад роднай зямлi чэрпаем сiлы, раны i болi мацi гаiла.
З роднай краiнай шчырыя мары, дзе не боязны дажджы i хмары
нават неба тут не хмурнее,.ветрык пяшчоты ласкава вее.
Душа радзiмы, як футра грэе,сэрца в грудзях з кахання млее.
Сонейка з неба заужды смяецца. Жэужык ручэй весела льецца
Як з роднай хатай сувязь губляем,ад чужых людзей лiтасцi не маем
А на чужыне лясы i далi песнi радзiмы сум наганялi.
Птушка i тая рацыю мае, гняздо у чужыне вiць не жадае .
Не важна цi уздым,цi жыццёвы схiл, ад роднай зямлi набраемся сiл. i
Родная зямля
© Copyright: Анастасия Сазанкова, 2015
Свидетельство о публикации №115013004732
Свидетельство о публикации №115013004732
Рецензии