Письмо Деду Морозу

Яшчэ не позна, думаю, мне ліст намаляваць Дзядулі МаразУ... каб знішчыў гэтую паразу з жыцця... нас простых беларусаў мала вельмі засталося... і некалькі жаданняў споўніць мо яму няцяжка... мы не жадаем болей жыць у славаблуддзі нудным, ілжы рэспубліканскага маштабу, што ідзе з галоўнага крамлёўскага аплота-штаба... і грэе - грэе ляльку... ланцужкі ўжо сапрэлі, хоць зручна ім ў потных ручках з кіпцюрамі...а шчасьце ўсё не з намі... ваюе кожны паасобку... хто плача ўзахлёб, а хто гатуе помсту... мы розныя, але пакуль жывыя... не астаўляй дзядуля сам на сам з абставінамі гідкімі...дапамажы знайсці кароткі шлях да шчасця быць не хворымі ахвярамі, а лепшай часткай беларускага грамадства...а мы аддзячым потым... і не адзін мо раз... а шмат каго і шмат чаго свет зможа атрымаць ад нас... мы неблагія, толькі нас бяруць каторы год ужо гвалтам... увесь народ і з песнямі і...цалкам ...