Ляцяць галубы з клетак адчыненых...ляцяць і глядзяць на баязліўцаў...што думае птушка, на што намякае...калі яна ў небе свабодным лятае...мабыць, пра нас, што маем намеры, мабыць пра тых, хто марыць не ўмее...жыць развучыліся годна і смела...церпім дагэтуль паразу і здзекі...Птушку саромлюся...вочы да долу...глянуць у неба ніяк не асмелюся ...позірк юнацкі..дзявочае сэрца....што адказаць будзе нам нашым дзецям...Гады пралятаюць праз нас галубамі...што будзе заўтра з такімі вось намі ...
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.