Папиросы

он скромно так ..
ко времени..
в кресло присел ..
уверенно..

кофе и папирос..
через речку..
рисуем мост.

и тает надежды..
радужка..
улыбка, рубашка...
без галстука..

всё поглотило облако..
от могильно-табачного окрика..


Рецензии