(Перевод на русский здесь: http://www.stihi.ru/2014/07/10/5856)
Шэпчуць лісцем пажоўклым таполі,
Зоры робяць за кругам круг.
Я не бачыў цябе ніколі,
Мой маленькі нябесны друг.
Узыдзі, мая зорка срэбная,
Над абшарамі нашых бароў,
У людзей жа на сёмым небе
Не было ніколі сяброў.
Не да неба ляцела іх сэрца,
А да ніў сваёй стараны.
Ўсе яны зямныя да смерці,
Але ты хіба не зямны?
Тут прыпала табе нарадзіцца,
Тут звычайныя людзі зямлі
Разгадалі тваю таямніцу
І сусвету цябе аддалі.
І, як многія, сэрцам чыстыя,
Што выходзяць з цемрай на бой,
Ты на працы згарыш калісьці,
Ўсё аддаўшы Радзіме сваёй.
(Перевод на русский здесь: http://www.stihi.ru/2014/07/10/5856)
Спадарожнику Зямли
© Copyright: Владимир Короткевич, 2014
Свидетельство о публикации №114071702483
Свидетельство о публикации №114071702483
Рецензии
