Дауняе

Даўняе

  Калі мяне знаёмая сцяжынка
  Да роднай хаты павядзе праз лёс,
  Мне часам сустракаецца жанчына
  Маленькая...
  А вочы быццам бэз
  Блакітам сыпануць, як даўнім раннем,
  Мне сэрца, нешта раптам, страсяне:
  Прыпомніцца апошняе спатканне
  І шэпты пра яе і пра мяне.
  ...Сяргейку-сына па галоўцы гладзіць.
  І гасне сінь за колкаю тугой:
  Відаць шкадуе, што ягонай маці,
  Жанчыне давялося стаць другой...

  1980 год


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →