Кожнаму з нас
Жыцця крок даецца
Праляціць ён ураз –
Не было і, здаецца.
Усё жыццё мы бяжым
Ад пакут да спатканняў,
У акопе сядім
Ад сваіх адчуванняу.
Мы бяжым ад сябе
Ад жаданняў і мар,
Пакарылісь судзьбе,
Схілілі ёй твар.
Чаму нас так вабіць
Сумаваць і тужыць?
У ад можна трапіць –
Нельга так жыць!
Жыццё – та ж папера,
Малюй – і жыві.
У павольнай манеры
Ты фарбы бяры.
Малюй, аб чым марыш –
Будзь счаслівей за ўсіх.
Ты жыццё атрымаешь
Замест пакут тых.
Выбірай сабе дарогу:
Жыць табе, рашаць табе,
Апынуцца ты жадаешь
У кашмары, ці ў сне
10.09.2007
Мары аб жыццi
© Copyright: Екатерина Стрингель, 2014
Свидетельство о публикации №114041010101
Свидетельство о публикации №114041010101
Рецензии