***
Ён і спачатку не быў адданы, позірк гуляў па іншых, як вецер…
Гэта прыдумала ты, што каханы, ты сачыніла, што лепшы ў свеце.
І распасцёршы белыя крылы, смела і шчыра на сустрач ляцела
Клікала самым родным і мілым, а не збылося ўсё, як хацела…
Лепей паздней, павер, чым ніколі, лепей бальней, лепей горкая праўда.
Усё зразумела, а зарас на волю…высахнуць, знікнуць слёзаньки, заўтра.
Ён недзе побач, цябе ён шукае, той, для каго ты адна у сусвеце
Болей нікога ён не заўважае, як на абраз будзе дзіўны глядзеці
І ў душы, і словам маліцца, не на імгненне цябе не пакіне
Ты у начы будзеш любаму сніцца … ява, як светач –вачыма тваімі.
Ён недзе побач і міма не пройдзе, проста чакай і не смей памыляцца
Хопіць памылак, ён сам цябе знойдзе, каб усё жыццё табой любавацца.
© Copyright: Дарья Ждан, 2014
Свидетельство о публикации №114040402913
Свидетельство о публикации №114040402913
Рецензии