Мне не хопіць паветра кватэры,
Каб змяніць свае шэрыя думкі.
Ужо даўно яны з глузду зляцелі,
П'янству з дымам пайшлі на ўступкі.
Каляндар другі месяц ўжо хлусіць,
Але ж хлусіць не больш, чым сумленне,
Што змяшчалася ў сэрцы тваім, мусіць,
Існавала яно там імгненне.
За акном з галавой ўсё сінхронна:
Тут і там цёмна-шэрае неба.
Шкадаваць я не стаў бы патрона,
Что вярнуў смак жыццёвага хлеба.
Вельмі добра, калі гэту дурасць
У жыцці не спазнаеш ніколі.
Каб яна не штурхала на глупасць
Адчуваць яшчэ большыя болі.
Наступствы
© Copyright: Аллекс Кот, 2014
Свидетельство о публикации №114032808751
Свидетельство о публикации №114032808751
Рецензии
