Адвечны сум

  Ты..  мой адвечны,  светлы,  дзiўны сум…
  Так  да сканання. Так наканавана.
  Жыццё  мяне аб гэтым не пытала.
  Як ёсць – так ёсць… скажу, перадусiм,
  Что не крыўдую.  Толькi  часам мне
  Так хочацца  адчуць сваёй  далонню
  Як жылка б’ецца ў цябе на скронях.
  I засынаць  пад позiркам тваiм…


Рецензии
Прывiтанне, Наташа. Рады знаёмству. Выбачай, зараз заняты вельмi. Трапiў у фiнал "Народнага паэта", выпадкова, вядома)))

Махнач Сергей Юрьевсын   03.11.2014 20:17     Заявить о нарушении
Дзякуй, Сяржук :) Не, не выпадкова!!!!!
Хай пашчэнсцiць табе!
З сэрцам,

Блискавица   03.11.2014 20:34   Заявить о нарушении
На это произведение написаны 3 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.