Адвечны сум
Так да сканання. Так наканавана.
Жыццё мяне аб гэтым не пытала.
Як ёсць – так ёсць… скажу, перадусiм,
Что не крыўдую. Толькi часам мне
Так хочацца адчуць сваёй далонню
Як жылка б’ецца ў цябе на скронях.
I засынаць пад позiркам тваiм…
Свидетельство о публикации №114030900288
Махнач Сергей Юрьевсын 03.11.2014 20:17 Заявить о нарушении
Хай пашчэнсцiць табе!
З сэрцам,
Блискавица 03.11.2014 20:34 Заявить о нарушении