Прыцiхла лiсце мiж галiн,
Асеннi сум ахутаў плечы.
На вуснах выспелых калiн
Свой пацалунак ставiць вечар.
Пара кахання i разваг.
Пара натхнення i вяртання.
На жоўталiстых дыванах
Я чую словы развiтання.
Мой дзень азмрочаны тугой.
Мне думаць хочацца аб вечным.
Глядзiць калiна ў мой пакой
Звычайным сумам чалавечым.
А вуснам хочацца сказаць:
- Заходзь сюды, пабудзь са мною.
Мы будзем жыць i памiраць
Адной парою.
1991 г.
Прыцiхла лiсце мiж галiн
© Copyright: Валерий Познякевич, 2014
Свидетельство о публикации №114030304283
Свидетельство о публикации №114030304283
Рецензии
У Вас усё напісаннае - песенная лірыка. Шкада, што я не музыка і не поп-зорка, каб спяваць Вашы вершы. З кожнага з іх атрымаўся бы шыкоўны раманс.
Лаззаро 03.03.2014 15:25 • Заявить о нарушении
Лаззаро 03.03.2014 15:25 • Заявить о нарушении