Коз

Агачларга корау суккан мэллэ
Килеп житте монсу вакытлар.
Табигатьнен хозурлыгына торенеп
Еракларга агыла бит болытлар.

Коз, урман буеннан атлыймын мин
Козге кояш, нурын мина сипкэндэ.
Агачларнын саргылт яфраклары
Башларын иеп калалар утеп киткэндэ.

Табигатьнен узган мизгеллэре
Йоргэн юлым, бар сукмагы таныш.
Озелеп тошэр, ялгыш кына,
Кагыл гына, син аларга--ялгыш.

Кызарып житешкэн милэшлэре
Каршылый бит мине аланнар.
Уткэн гомерем кебек ачы микэн
Эче микэн милэш--баланнар!

Гомер уткэненэ борылып карыйм
Кузэтэм мин казлар очканын.
Алар мина куктэн хэбэр бирэ
Кисэтэлэр козлэр житкэнен.

24.10 2013ел.


Рецензии