Як жа хочацца мне пахадзіць па расе
Ды басымі сваімі нагамі,
Каб пачуць і цяпло ад роднай зямлі,
Шанаваць тое шчасце гадамі.
А як хочацца зноў слухаць спеў салаў’ёў
І ўдыхаць гэта проста з паветрам,
Адчуваць сябе гэткім ліхім жаўруком,
Каб ганяцца ў небе за ветрам!
Як жа хочацца мне ды да сонца дастаць,
Кабы зліцца ў шчасці з прыродай,
І лятаць там у небе, нібы журавель,
Аглядая прастор з асалодай!
МАРЫ
© Copyright: Людмила Шаблыко, 2013
Свидетельство о публикации №113091800538
Свидетельство о публикации №113091800538
Рецензии