Вобраз любы і далёкі
След аставіў ў сэрцы.
Ён мне жалем адгукнуўся,
Нібы птах ў акенцы.
Як развеяць сум жыццёвы,
Адагнаць ту жальбу?!
Змог пакаяцца мой любы
Ды паведаць тайну.
Вобраз мілы і далёкі
Стаў такі мне родны…
Сэрца сжалася ад болю-
Момант быў сур'ёзны.
Калі зноў цябе спаткаю,
Сэрцам моцна пакахаю.
Калі стаў ты мне далёкі,
Я гляджу часцей на зоркі.
Любы вобраз
© Copyright: Людмила Шаблыко, 2013
Свидетельство о публикации №113091800350
Свидетельство о публикации №113091800350
Рецензии