Як жа добра, калі маё сэрца пяе,
Кожны дзень,кожны час не сціхае і ў сне!
А як добра яшчэ прачынацца з зарой,
Калі сонца ўстае ды гаворыць з душой!
Як жа добра, калі мае мары жывуць!
Яны сэрца маё ад бяды берагуць!
Як напевы вясны, мае думкі плывуць,
Падхапіўшы мяне, аж да сонца вядуць!
Ўсё бягуць і бягуць,як той жэўжык-ручай,
То лагодна пяюць,то бурляць неўзначай!
Мае думкi
© Copyright: Людмила Шаблыко, 2013
Свидетельство о публикации №113091608692
Свидетельство о публикации №113091608692
Рецензии