Тытунёвы дым

Самалёт ляціць па небе.
Можа, нават, і ў Маскву(!),
У Парыж ці Лондан нейкі.
Я б злятаў, ды не хачу.

Там сьлязам не надта вераць.
Тут, бывае, што і больш.
Са сьлязьмі ў вачах галечу
не ўспрымаюць усур'ёз.

Абыякавасць такая.
Ёй бы гэта, ёй бы то,
а вось гэтага « Не нада»,
не шкада, бо не сваё.

Каб залозу мне якую!
Каб балела і нылААА!
Не люблю цябе, такую.
Ты, Радзіма, ледзь жыва.

15.07.2013г


Рецензии
Так, Валодзя, Радзіма-яна адна, страціш яе - страцішся сам...

Стас Осенний 2   08.02.2026 16:47     Заявить о нарушении
А божачкі ж ты мой. Зямляк!

Шчыры дзякуй!

Владимир Кабердин   08.02.2026 16:52   Заявить о нарушении
Ведаеш, хутчэй паўзямляк, матушка і ўсе сваякі па яе лініі з Гомельшчыны, Калыбань - цяпер Зона цішыні! Быў там шмат разоў, а цяпер туды і няма дарогі, усе мае - у зямельцы сырой

Стас Осенний 2   08.02.2026 16:58   Заявить о нарушении
Бывай, абуджаная сэрцам, дарагая!
Чаму так горка, не магу я зразумець...
Шкада заранкi мне, што ў небе дагарае
На ўсходзе дня майго, якому ружавець.

Пайшла, нiколi ўже не вернешся, Алеся,
Бывай, смуглявая, каханая, бывай!
Стаю на ростанях былых, а з паднябесься
Самотным жаўранкам звiнiць i плача май.

Пайшла, пакiнуўшы мне золкi i туманы,
Палынный жаль смугой ахутаных дарог.
Каб я хвiлiнаю нанесеныя раны
Гадамi ў сэрцы заглушыць сваiм не мог!

Пайшла, ніколі ўжо не вернешся, Алеся.
Бывай смуглявая, каханая, бывай.
Стаю на ростанях былых, а з паднябесься
Самотным жаўранкам зьвініць і плача май.

ВИА Песняры.

Прощай, любовь моя, прощай, моя отрада,
Моей душе без крыл твоих не улететь,
Вот и зари померкла божия лампада,
Ей больше незачем искриться и алеть.

Поскольку, нет тебя нигде, моя Алеся,
Ушла навеки ты в вишнёвую метель,
Со мной осталась осень лишь, а в поднебесье
Тянуло утро тучек алых канитель.

Ушла, забрав с собой промозглые туманы,
Полынный запах неухоженных дорог,
Болит душа, болят её сквозные раны,
И плачет зорька, спотыкнувшись о порог.

Поскольку, нет тебя нигде, моя Алеся,
Ушла навеки ты в вишнёвую метель,
Со мной осталась осень лишь, а в поднебесье
Тянуло утро тучек алых канитель.



Стас Осенний 2   08.02.2026 17:04   Заявить о нарушении
І не запрашаю пакуль у нас кіруе саміведаецехто.

Так званы бацінька занадта клапоціца аб сабе, падстаўляючы пад суд чалавечы нават усіх сваех сыноў.
А Вам здароўе перш наперш патрэбна, Стас.

Не пішыце больш. Абярыце сабе на дапамогу лепшае з Вамі ўжо напісанага.

І дайце мне ведаць, калі зробіце гэтую працу перш наперш для нас абодвух.

Дзякуй яшчэ раз

Владимир Кабердин   08.02.2026 17:05   Заявить о нарушении
Добра, Валодзя, не буду больш!

Стас Осенний 2   08.02.2026 17:07   Заявить о нарушении